Een eeuw oud worden is voor velen echter niet altijd weggelegd. Mevrouw Erna Liefdemeyer-Koot is van deze buitencategorie die de tand des tijds blijkbaar met gemak weet te trotseren.
De geboren en getogen Indonesische eeuweling was in haar jonge jaren een toegewijde verpleegster. Zij leerde er haar man kennen die accountant bij de marine was. Eind jaren ’50 vertrok Erna met haar familie met de boot vanuit de Javaanse stad Malang met eindbestemming Nederland. Destijds duurde deze trip maar liefst 30 dagen. Eenmaal gearriveerd splitste de familie zich op om hier ieder met zijn of haar gezinnetje hun eigen leven op te bouwen. “Zelf heb ik eerst een tijdje met mijn man in Alkmaar gewoond”, vertelt Erna. “Na enige tijd zijn we naar Amsterdam-West verhuisd waar we behoorlijk wat jaartjes gewoond hebben. Daarna hebben mijn man en ik besloten om ons verdere leven in het mooie Vaals te slijten.”
Actieve tante
“Helaas hebben ze hier niet lang samen kunnen genieten, omdat haar man op redelijk jonge leeftijd kwam te overlijden”, vult Erna’s nichtje Carmen aan. “Ondanks dat mijn tante daarna nooit meer een andere man heeft gehad, en bovendien geen kinderen had, heeft zij zich nooit alleen of eenzaam gevoeld. Erna is altijd heel actief geweest….en nog steeds”, lacht Carmen. “Ze woont inmiddels al meer dan 11 jaar in Langedael en vermaakt zich er iedere dag weer. Is het niet tijdens een activiteit dan is het wel voor de televisie waar ze enorm kan genieten van sportprogramma’s. Met name de Tour de France vindt ze geweldig, maar dat is ook meer vanwege de mooie beelden van de omgeving. Ook oude films met Danny Kaye of John Wayne behoren tot haar favorieten. Zelf werk ik als zorgassistente bij Dr. Ackenshuis in Gulpen, maar probeer minimaal eenmaal per week even bij haar langs te gaan voor een praatje.”
“Als ik zeg dat ik in 1926 geboren ben, gelooft niemand dat.”
Geheim
Op de vraag ‘Hoe komt het dat u op deze leeftijd nog zo vitaal bent?’, antwoordt Erna: “Ik heb eigenlijk geen idee. Ik heb nooit echt extreem geleefd; heb nooit gerookt, niet gedronken, maar wel altijd veel gesnoept…..misschien is het dat”, lacht ze ondeugend. “Verder heb ik altijd positief in het leven gestaan. Ik ben niet iemand die terugkijkt, maar blik liever vooruit. Ik ben zeer dankbaar voor wat ik in mijn leven heb meegemaakt. Ook hier bij Langedael ben ik uiterst tevreden met de verzorging en de lieve mensen om me heen. Op mijn kamertje voel ik me echt thuis.”
Feestje
“Op 5 april is mijn tante 100 jaar geworden”, vervolgt Carmen. “We hebben haar mee naar huis genomen om er samen met neven en nichten een gezellige dag van te maken. Op 29 april werd het feestje nog eens dunnetjes overgedaan toen zij verrast werd door een bezoekje van de burgemeester, met bloemen en chocolade. “Komt hij echt speciaal voor mij?”, was de vraag van de jarige. In de gasterie was alles prachtig versierd en kwamen medebewoners en zorgmedewerkers haar feliciteren en in het zonnetje zetten. Tijdens het genieten van de geserveerde vlaai wees de burgemeester op de chocolade, waarop Erna hem op de hand tikt en glimlachend zegt: “ja ja komt goed jongeman.” Carmen: “Het was een heerlijk feestje waar ze ook hier weer enorm van heeft genoten.”
Tekst en foto door Sevagram.
