Met dit fonds investeert de gemeente in het behouden en versterken van het Vaalser landschap, dat onderdeel is van het Limburgse Heuvellandschap.
Eén van deze activiteiten is het snoeien van de wilde haag langs de Meelenbroekerweg.
Waarom deze haag belangrijk is
De haag langs de Meelenbroekerweg is aangeplant tijdens de herinrichting van Mergelland-Oost. Het doel hiervan was het terugbrengen van een karakteristiek landschapselement in het cultuurlandschap. Een cultuurlandschap is een landschap dat door eeuwenlang landgebruik is gevormd. In het Zuid-Limburgse heuvellandschap zijn hagen van oudsher een belangrijk onderdeel, omdat zij landbouwpercelen van elkaar scheiden en het landschap zijn kleinschalige karakter geven.
Door veranderingen en schaalvergroting in de landbouw zijn veel van deze hagen in het verleden verdwenen. Dat maakt bestaande hagen, zoals die langs de Meelenbroekerweg, extra waardevol. Ze zijn beeldbepalend voor het landschap en worden door inwoners en bezoekers gewaardeerd als onderdeel van een prettige recreatieve omgeving.
Daarnaast bieden hagen leefgebied, beschutting en oriëntatie voor veel diersoorten. Ze helpen dieren zich veilig door het landschap te verplaatsen en dragen zo bij aan de biodiversiteit.
Waarom snoeien nodig is
Omdat een haag door mensen is aangeplant, noemen we dit een cultuurbiotoop. Om de functies van de haag te behouden, is onderhoud noodzakelijk. Een wilde haag biedt de beste beschutting tegen wind en regen wanneer deze een dichte structuur heeft. Zonder onderhoud verandert een haag na verloop van tijd in een open rij losse bomen en struiken, waardoor deze functies verloren gaan.
Daarom wordt een wilde haag gemiddeld eens in de 10 tot 15 jaar gesnoeid. Om de natuur zo min mogelijk te verstoren, gebeurt dit gefaseerd. De haag van ongeveer 200 meter wordt in delen gesnoeid. Verspreid over vier jaar worden telkens twee stukken van 25 meter aangepakt. Zo kan de haag tijdens de werkzaamheden zijn functies voor dieren en mensen blijven vervullen.
Met deze manier van snoeien blijven de ecologische functies zoveel mogelijk behouden. Dieren kunnen de haag blijven gebruiken als leefgebied en ook voor vogels en vleermuizen blijft de haag een belangrijke oriëntatielijn. Tegelijkertijd blijft de haag voor inwoners en bezoekers zichtbaar en beleefbaar in het landschap.
