Lees de laatste updates over het coronavirus en de maatregelen in de gemeente Vaals  >

Leo Wiers
Portretten

Leo Wiers

“Ik wil pap een stem geven.”

Het aantal coronabesmettingen is de afgelopen tijd fors gestegen. Om de verspreiding van het virus tegen te gaan is het belangrijk om de gedragsregels te volgen. Besmetting met het coronavirus kan namelijk grote gevolgen hebben. Om die gevolgen met eigen oren te horen of met eigen ogen te zien, gaat burgemeester Harry Leunessen in gesprek met mensen die getroffen zijn door corona.

Het vijfde gesprek in deze reeks voerde hij - in het bijzijn van gouverneur Theo Bovens - met Chantal Wiers, dochter van Leo Wiers. Leo kan zijn verhaal namelijk niet zelf vertellen. In juli overleed hij aan de gevolgen van besmetting met het coronavirus.

Chantal: “Waarschijnlijk heeft hij de besmetting opgelopen bij het afscheid van een oud-collega van de gemeente Vaals. Dat was op 12 maart. De dag erna had hij al meteen klachten, maar geen koorts. Daarom adviseerde de huisarts om te wachten tot na het weekend. Na het weekend zag hij zo zwart als z’n shirt.” Die maandag wordt Leo met de ambulance naar de Intensive Care van het ziekenhuis in Heerlen gebracht. “Op dat moment moesten we afscheid van hem nemen. ‘Je weet niet wanneer je ‘m weer ziet’, zeiden ze.”

Lees verder onder de foto.

Chantal Wiers vertelde het verhaal over haar vader aan burgemeester Harry Leunessen en gouverneur Theo Bovens. De gouverneur was in Vaals op bezoek in het kader van de landelijke campagne Aandacht voor Elkaar.
Chantal Wiers vertelde het verhaal over haar vader aan burgemeester Harry Leunessen en gouverneur Theo Bovens. De gouverneur was in Vaals op bezoek in het kader van de landelijke campagne Aandacht voor Elkaar.

Machteloos

Op 30 maart wordt Leo in kunstmatige coma gebracht. Zeven weken ligt hij in coma. Chantal: “Hoewel we op de hoogte werden gehouden door de artsen, hebben we hem al die weken niet kunnen zien. Niet kunnen voelen. Niet kunnen horen. Je voelt je machteloos.” Ondertussen moet ook Marijo, de vrouw van Leo en moeder van dochters Chantal en Mireille, in quarantaine. “Dan sta je daar bij haar voor het raam. Je kunt geen knuffel geven. Dat was vreselijk.”

Na zeven weken krijgt Chantal een telefoontje. “Kom vanavond maar. Toen mocht mijn moeder hem eindelijk weer vasthouden.” In de weken daarna, Leo ligt in totaal vijftien weken op de IC, mag er een persoon per dag een uur bij Leo zijn. Chantal: “Die eerste dagen dat ik bij hem was heb ik alleen maar gehuild.”

Revalidatie

Het lijkt daarna de goede kant op te gaan met Leo. Stapje voor stapje gaat hij vooruit. Leo kan praten en af en toe mag hij uit bed om in een stoel te zitten. Er zijn concrete plannen om zijn revalidatietraject te starten. Leo, Vaalsenaar in hart en nieren, zal in ‘zijn’ Vaals komen revalideren. In Zorgcentrum Langedael, waar Chantal werkt, zal hij zijn intrek nemen in een kamer die net vrij is gekomen.

Leo zal op maandag 13 juli naar Vaals komen, zo is het plan. Maar de zaterdag daarvoor, op 11 juli, wordt Chantal gebeld. “Pap had 42 graden koorts en een zuurstofwaarde van 50%. We zijn meteen naar het ziekenhuis gegaan. Ik zei tegen mam: ‘Hou papa vast’. Dus mam heeft pap die laatste uren vastgehouden. Hij had zijn ogen de hele tijd dicht. Op een gegeven moment opende hij z’n ogen en kijkt naar mam. En toen ging ie.”

Leo overlijdt, uiteindelijk toch nog vrij plots, op 12 juli. De dag voordat hij volgens planning naar Vaals zou komen. Chantal: “Alsof hij het aanvoelde. Alsof hij niet aan dat lange revalidatietraject wilde beginnen, niet afhankelijk wilde worden van anderen.”

Gemis

Nog iedere dag wordt Leo gemist. Chantal: “Mijn ouders waren 45 jaar samen. Mijn moeder was 17 toen ze m’n vader leerde kennen. Ze is dus nooit echt alleen geweest. Voor haar is het heel zwaar. Maar pap heeft gevochten als een leeuw. Hij was altijd een grote sterke kerel. Hij zou in augustus 70 worden en stond midden in het leven. Hij was gezond, had plannen om met mam op reis naar Spanje te gaan.”

Lees verder onder de foto.

Leo en Marijo Wiers in 2018
Leo en Marijo Wiers in 2018

Foto

Met name het feit dat zo’n sterke man zo hard gegrepen kan worden door het coronavirus blijft Chantal bij: “Ook wij dachten eerst dat het maar een griepje was. Ik dacht: pap, jij redt het ook wel. Maar hij is gewoon opgevreten door het virus. Er was niks meer van pap over.”

Om die reden vindt de familie van Leo het ook belangrijk om de foto van Leo in het ziekenhuis te laten zien. “Niet om te choqueren, maar om te laten zien wat het coronavirus met iemand kan doen. Ik kan er boos om worden als ik zie dat mensen zich niks van de regels aantrekken. Die mensen wil ik door elkaar schudden en alle foto’s van pap laten zien. Dat heb ik ook wel eens gedaan. Toen pap nog leefde vroeg ik hem: vind je het goed als ik mensen foto’s van jou laat zien? ‘Joa, doe maar’, zei hij, ‘dan weten ze wat het is’. Ik wil pap een stem geven. Want zelf kan hij het niet meer vertellen. Pap verdient dat.”