Lees de laatste updates over het coronavirus en de maatregelen in de gemeente Vaals  >

Marij Nieuwkamer
Portretten

Marij Nieuwkamer

“Mijn droom is ooit weer zelfstandig te kunnen lopen”

Het aantal coronabesmettingen loopt snel op. Om de verspreiding van het virus tegen te gaan is het belangrijk om de gedragsregels te volgen. Besmetting met het coronavirus kan namelijk grote gevolgen hebben. Om die gevolgen met eigen oren te horen of met eigen ogen te zien, gaat burgemeester Harry Leunessen in gesprek met mensen die getroffen zijn door corona.

Het tweede gesprek in deze reeks voerde hij met Marij Nieuwkamer uit Eyserheide. Marij (58) woont weliswaar niet in de gemeente Vaals, maar haar verhaal werd opgemerkt door burgemeester Leunessen na een artikel in De Limburger. Marij werd keihard getroffen door het coronavirus.

Marij: “Op 13 maart werd ik met loeiende sirenes van Eyserheide naar het ziekenhuis in Heerlen gebracht. Daar werd ik meteen opgenomen op de Intensive Care.” Door collega’s nota bene, want Marij werkt op de longpoli in het ziekenhuis.

Lees verder onder de foto.

Burgemeester Harry Leunessen op bezoek bij Marij Nieuwkamer
Burgemeester Harry Leunessen op bezoek bij Marij Nieuwkamer

Kunstmatige coma

Marij ligt 77 dagen in het ziekenhuis, waarvan 70 op de IC-afdeling. “Zes weken ben ik in kunstmatige coma gehouden.” Het is een aanslag op haar lichaam. “Ik lag zes weken aan de beademing. Ik heb foto’s van mijn longen gezien: die zijn blijvend beschadigd. Er zitten overal littekens op het longweefsel. Ik zal dus altijd longpatiënt blijven.”

Revalidatie

Na het ziekenhuis gaat ze naar revalidatiekliniek Adelante om te beginnen aan het lange revalidatieproces: “Toen ik uit de coma werd gehaald, kon ik alleen mijn oogleden bewegen. Zelfs slikken ging niet. Je moet als een soort baby weer alles opnieuw leren.” In totaal was Marij 4,5 maand van huis. “Mijn doel was om op 1 augustus naar huis te gaan. Iedereen verklaarde me voor gek. Maar ik heb het gehaald.”

Nieuwe doelen

Inmiddels is Marij dus weer thuis, maar ’s nachts en bij inspanning heeft Marij nog zuurstof nodig. Ondertussen gaat ook de revalidatie onverminderd door. “Ik heb bijvoorbeeld drie keer per week handtherapie, omdat ik mijn handen maar beperkt kan dichtknijpen. Dagelijkse dingen zoals fietsen kan ik niet meer. Lopen lukt alleen met ondersteuning. Dat moet ik allemaal opnieuw leren. Mijn droom is om ooit weer zelfstandig te kunnen lopen.”

Bekijk ook het hartverwarmende filmpje van het moment dat Marij het ziekenhuis verlaat en bij buitenkomst wordt opgewacht door haar collega’s.